Search This Blog

Wednesday, April 20, 2016

Epistolo da Epikouros, parto III

IV. Kustumigez tu agnoskar ke morto esas nulo a ni, pro ke omno bona e mala esas en sento; e morto esas la perdo di sento. Do la justa savo ke morto esas nulo a ni facas le mortiveso di vivo agreabla, ne per donar senlimizita tempo, ma per abolilsar la deziro a nemortiveso. En vivo esas nulo terorinda a lu qua ya komprenas ke en morto esas nulo terorinda.

V. Do esas fola dicar ke morto esas timinda, ne pro ke ol dolorigas veninta, ma pro ke ol dolorigas venonta. Nam to quo ne trublas eventante, vane trublas anticipate. Morto, la maxim hororinda malajo, esas nulo a ni, pro ke irga-kande ni esas, morto ne esas che ni, ed irga-kande morto esas che ni, ni ne esas. Ol esas nulo a ti vivanta, pro ke a li ol ne esas, e nulo a ti mortinta, pro ke li ne plus esas.

VI. Ma nun la multi fugas morto kom la maxim granda malajo, nun laudas ol kom repozo de malaji. Ma la sajo nek renuncas sua vivo nek timas ne vivar; nam lu nek stacas kontre vivo nek judikas kom malajo ne vivar. Quale lu selektas ne la maxim multa ma la maxim agreabla nutraji, tale lu kolias ne la maxim longa ma la maxim agreable vivo-tempo. Ma konsilar a yuno vivar bone, ad oldo mortar bone, esas stulta, ne nur pro ke vivo esas bone aceptita, ma pro ke per la sama praktiki on e vivas bone e mortas bone. E mem plu male dicar, ke on plu bone ne naskis,

ma naskinte pasar tra la pordi di Hades maxim rapide.

Se on ya kredas lo, pro quo ne departar ek vivo? Nam la moyeno esas pronta, se on ferme rezolvas. Se on mokas, lo esas vana a ti qui ne konkordas. Rimemorez ke to eventonta esas nek tote nia nek tote ne nia, por ke ni nek fidar ol nek desesperar se ol ne eventas.

(duro sequos)

No comments:

Post a Comment