Search This Blog

Wednesday, June 22, 2016

La Fenixo sur l'espado, parto 4

Rezumo di lo preirinta: La proskriptito Askalante konspiras asasinar Konan, rejulo di Aquilonia. Lua sklavo, Thoth-Amon la Stigiana sorcero, mortigas la barono Dion di Atalus por riganar sua ringo magial. La Rejulo Konan, barbarulo qua ganis la trono di Aquilonia, nun dormas negardita en la palaco dum ke la konspiranti proximeskas....

4.
Yuna la mondo e febla la homi,
           E demoni libere destruktis,
Me kontre Set per fairo e stalo
           E la suko dil *upas luktis;
Nun ke me dormas en la nigra monto
           E l’eri efacas omna nomi,
Kad vi oblivias ta qua kombatis
           La Serpento por salvar homi?
[* Arboro (Antiaris toxicaria) de Afrika ed Asia qua havas latexo uzata kom veneno por flechi.]

Sole en la granda dormo-chambro havanta alta ora kupolo dormis e sonjis la Rejulo Konan. Tra griza nebuleto vorticanta il audis stranja advoko, febla e fora, e quankam il ne komprenis ol, semblis ke il ne havis la povo ignorar ol. Tenanta l’espado en manuo il trairis la griza nebulo quale homo tramarchas nubi, e lu marchante, la voco plu distinteskis til ke il komprenis la vorto parolata—esis ilua propra nomo kriata trans la abismi di Spaco e Tempo.

Nun dispersis la nebuleto ed il vidis, ke il esis en grand obskura koridoro qua semblis esar cizelagita ek nigra petro solida. Ol ne esis lumizita, ma per ula magio il vidis. La planko-sulo, plafono, e muri esis polisita e matide brilis, e skultita en figuri di heroi anciena e dei mi-obliviata. Il fremisis vidante la vasta konturi tenebroza dil Sennom Oldi, e savis ulmaniere ke mortiva pedi ne trapasabis ta koridoro dum yarcenti.

Il venis a larja eskalero cizelagita ek la solida petro, e la muri dil shakto esis ornita da esotera simboli tante anciena e hororinda ke oli facis ganso-pelo a la Rejulo Konan. La gradi esis single skultita en figuro abomininda dil Olda Serpento, Set, por ke il pozis sua talono adsur la kapo dil Serpento ye singla pazo, quale intencita de olda eri. Malgre to il esis tranquila.

Ma la voco ankore advokis ilu, e fine, en obskureso qua esas nepenetrebla da ilua okuli materiala, il eniris stranja kripto, e vidis nebulatra figuro havanta blanka barbo, qua sidis sur tombo. La hari di Konan herisis ed il sizis sua espado, ma la figuro parolis per profunda toni.

‘Ho homo, ka tu konocas me?’

‘Ne me, per Krom!’ blasfemis la rejulo.

‘Homo,’ dicis la ancienulo, ‘me esas Epemitreus.’

‘Ma Epemitreus la Sajulo esis mortinta dum mil-e-kinacent yari!’ balbutis Konan.

‘Askoltez!’ imperis l’altru. ‘Quale stoneto lansata aden obskura lago difuzas rugi al fora rivi, tale eventi en la Mondo Nevidebla plaudas quale ondi ye mea dormado. Me bone merkis tu, Konan di Kimeria, e l’estampo di brav agi esas sur tu. Ma mala fati esas en la lando kontre qui tua espado ne povas helpar.’

‘Vu parolas enigmatatre,’ Konan dicis perturbite. ‘Lasez me vidar mea enemiko e me fendos lua kranio al denti.’

‘Liberigez tua furio barbara kontre enemiki havanta karno e sango,’ respondis la ancienulo. ‘Ne kontre homi me shirmez tu. Esas obskura mondi quin la homaro apene konjektas, en qui senforma monstri pazegas—demoni qui advokesas de la Extera Nihili por ganar formi material e lacerar e manjar segun l’imperi di mala magiisti. Esas serpento en tua domo, ho rejulo—vipero en tua rejio ek Stigia havanta l’obskura sajeso dil ombri en sua tumultoz anmo. Quale dormanto sonjas pri la serpento qua reptas apud lu, me sentis la abomininda prezenteso di la novico di Set. Lu esas ebria pro terorinda povo, e sua frapi kontre sua enemiko forsan ruinos la rejio. Me advokis tu a me por donacas a tu armo kontre lu e lua hundi del inferno.’

‘Ma pro quo?’ Konan demandis perplexe. ‘On dicas, ke vu dormas en la nigra kordio di Golamira, deube vu sendas vua fantomo havanta ali nevidebla por helpar Aquilonia en kazo di bezono, ma me—me esas exterlandano e barbarulo!’

‘Tacez!’ La toni fantomatra reperkutis tra la granda kaverno ombroza. ‘Tua destino esas ligita ad Aquilonia. Gigant eventi formacesas en la reto ed sino di Fato, e sorcero dementa pro sango ne obstruktez la voyo di destino imperial. Ante eri Set tordigis su cirkum la mondo quale pitono cirkum viktimo. Dum mea tota vivo, tam longa kam ta vivi di tri vulgari, me luktis kontre lu. Me pulsis lu aden la ombri di la sudo misterioza, ma en obskura Stigia homi ankore adoras to quo a ni esas la arki-demono. Quale me luktis kontre Set, me luktas kontre sua adoranti e sua partisani e sua akoluti. Montrez tua espado.’

Astonata, Konan facis lo, e sur la granda lamo, proxim la arjenta espado-konko, la ancienulo trasis, per magra fingro, stranja simbolo brilanta quale blanka fairo en la ombri. E tainstante kripto, tombo, ed ancienulo desaparis, e Konan, konfuza, saltis ek sua lito en la granda dormo-chambro havanta ora kupolo. E stacante konfuza pro la stranjeso di sua sonjo, il agnoskis ke il tenis sua espado en sua manuo. Ed ilua hari herisis sur sua nuko, pro ke sur la larja lamo simbolo esis grabita—konturo di fenixo. Ed il rimemoris, ke sur la tombo en la kripto il vidabis to quon il pensabis simila figuro ek petro, ed il havis ganso-pelo pro la omna stranjeso.

Dum ke il stacis, furtatra sono en la extera koridoro rivivigis ilu, e ne hesitante por explorar, il meteskis sua homarmaro; il itere esis la barbarulo, suspektema ed alerta quale griza volfo akulita.

(fino sequos)

No comments:

Post a Comment