Search This Blog

Monday, March 6, 2017

La Sorcisto de Oz, Chapitro 10



Chapitro 10
La Gardisto dil Pordegi

Esis longa tempo til ke la Poltrona Leono vekis, pro ke lu longe jacabis inter la papaveri ed inspirabis olia mortiganta odoro; ma apertante lua okuli e rulante del truko, lu esis tre felica trovar su ankore vivanta.

‘Me kuris tam rapide kam me povis,’ lu dicis sideskante e beanta, ‘ma la flori esis tro forta por me. Quale vi ektiris me?’

Li naracis pri l’agro-musi, e quale li jeneroze salvis lu de morto; e la Poltrona Leono ridis e dicis,

‘Me sempre konsideris me tre granda e terorinda; ma tante mikra kozi quale flori preske mortigis me, e tante mikra animali salvis mea vivo. Quale stranja es omno! Ma, kamaradi, quon ni nun facez?’

‘Ni mustas durar voyajar til ke ni itere trovas la voyo pavita per flava briki,’ dicis Dorothy; ‘e pose ni povos marchar a la Smeralda Urbo.’

Do, la Leono esante tote refreshigita ed itere standante bone, li omna voyajeskis, e multe juis la marchado tra la herbaro dolca e fresha; e li balde atingis la voyo ek flava briki e turnis su itere vers la Smeralda Urbo ube habitis la grand Oz.

La voyo esis glata e bone pavita nun, e la cirkumajo esis belega; por ke la voyajanti joyis livar fore dop su la foresto, e kun ol la multa danjeri quin li renkontrabis en olua obskura tenebri. Itere li vidis fenci konstruktita apud la voyo; ma oli esis farbizita verde, e kande li venis a dometo en qua evidente habitis farmisto, ol anke esis farbizita verde. Li preterpasis plura tala domi posdimeze, ed ulfoye homi venis al pordi e regardis li quaze li deziris questionar; ma nulu proximeskis nek parolis a li pro la granda Leono, quan li tre timis. La homi vestizesis en bela smeraldea koloro e portis pinta chapeli quale olti dil Munchkini.

‘Ico esas certe la Lando Oz,’ dicis Dorothy, ‘e ni certe proximeskas a la Smeraldo Urbo.’

‘Yes,’ replikis la Terorigilo; ‘omno hike esas verda, ma en la lando dil Munchkini bluo esas la preferata koloro. Ma la homi ne semblas tam amikal kam la Munchkini e me timas, ke ni ne povos trovar loko por pasar la nokto.’

‘Me deziras manjar ulo altra kam frukti,’ dicis la puerino, ‘e me certesas ke Toto preske hungregas. Ni haltez ye la maxim proxima domo e parolez al homi.’


Do veninte a granda farmo-domo, Dorothy kurajoze iris al pordo e frapetis ol. Muliero apertis ol nur sat larje por ekregardar, e dicis,

‘Quon tu volas, puero, e pro quo ta granda Leono esas kun tu?’

‘Ni deziras pasar la nokto che vu, se vu permisas,’ respondis Dorothy; ‘e la Leono esas mea amiko e kamarado, e ne nocus vu por la mondo.’

‘Kad lu esas domtita?’ demandis la muliero apertanta plu larje la pordo.

‘Ho yes,’ dicis la puerino; ‘e lu es anke granda poltrono; do lu plu timos vu kam vu timos lu.’

‘Nu,’ dicis la muliero pos meditir ed itere regardetir la Leono, ‘en tala kazo vi darfas enirar, e me donos a vi supeo e dormo-loko.’

Do li omna eniris la domo ube esis, ultre la muliero, du pueri e viro. La viro lezabis sua gambo e jacis sur lit-kanapeo en angulo. Li aspektis tre astonata vidar tale stranja trupo, e dum ke la muliero okupesis pri preparar la tablo, la viro demandis,

‘Adube vi omna iras?’

‘A la Smeralda Urbo,’ dicis Dorothy, ‘por vizitar la Grand Oz.’

‘Ho ya!’ klamis la viro. ‘Ka vi es certa, ke Oz aceptos vi?’

‘Pro quo no?’ el replikis.

‘Nu, on dicas ke lu nultempe permisas ke irgu venez koram lu. Me iris al Smeralda Urbo multafoye, ed ol esas belega e marveloza loko; ma me nultempe permisesis vidar la Grand Oz, nek konocas irgu vivanta qua vidis lu.’

‘Kad lu nultempe ekiras?’ demandis la Terorigilo.

‘Nultempe. Lu sidas omnadie en la grandega trono-chambro dil palaco, e mem ti qui servas lu ne vidas lu vizajo kontre vizajo.’

‘Quale lu aspektas?’ demandis la puerino.

‘Nefacile dicebla,’ penseme dicis la viro. ‘Vi komprenez, Oz esas granda Sorcisto, ed povas aspektar quale irga formo volata. Do uli dicas, ke lu aspektas quale ucelo; ed uli dicas, ke lu aspektas quale elefanto; ed uli dicas, ke lu aspektas quale kato. Ad altri lu aparas kom belega feo, o koboldo, od en irg altra formo qua plezas a lu. Ma quo es la reala Oz, en sua propra aspekto, nulu vivanta povas dicar.’

‘To esas tre stranja,’ dicis Dorothy; ‘ma ni mustas probar ulmaniere vidar lu, o ni vane facis nia voyajo.’

‘Pro quo vi deziras vidar la terorinda Oz?’ demandis la viro.

‘Me deziras, ke lu donez cerebro a me,’ dicis la Terorigilo.

‘Ho, Oz povas facile facar to,’ deklaris la viro. ‘Lu havas plu multa cerebri kam lu bezonas.’

‘E me deziras, ke lu donez kordio a me,’ dicis la Stana Hakisto.

‘To ne desquietigos lu,’ duris la viro, ‘nam Oz havas granda kordiaro, olqui havas omna dimensioni e formi.’

‘E me deziras, ke lu donez kurajo a me,’ dicis la Poltrona Leono.

‘Oz havas potego de kurajo en sua trono-chambro,’ dicis la viro, ‘kovrita per ora plado por ke ol ne exterfluez. Lu volunte donos de ol a vu.’

‘E me deziras, ke lu retrosendez me a Kansas,’ dicis Dorothy.

‘Ube es Kansas?’ demandis surprizite la viro.

‘Me ne savas,’ triste respondis Dorothy; ‘ma ol esas mea hemo, e me es certa, ke ol es ulloke.’

‘Versimile. Nu, Oz povas facar irgo; do me supozas, ke lu trovos Kansas por tu. Ma komencale vi mustos vidar lu, e to esos desfacila; nam la granda Sorcisto ne prizas aceptar irgu, e lu kustumale sequas nur sua voli. Ma quon tu deziras?’ il duris, parolante a Toto. Toto nur sukusis sua kaudo; nam, stranje, lu ne povis parolar.
La muliero vokis a li ke la supeo prontesas, do li kunvenis cirkum la tablo e Dorothy manjis delicoza aveno-gruelo e disho de mixita ovi e pladedo de bona blanka pano, e juis la repasto. La Leono anke manjis aveno-gruelo, ma ne prizis ol, e dicis, ke ol esas ek aveni ed aveni esas nutrajo por kavali, ne leoni. La Terorigilo e la Stana Hakisto manjis tote nulo. Toto manjis omno, ed esis felica itere havar bona supeo.

La muliero nun duktis Dorothy a lito por dormeskar, e Toto kushis su apud el, dum ke la Leono gardis la pordo dil chambro por ke el ne esez desquietigita. La Terorigilo e la Stana Hakisto stacis en angulo ed esis tacema dum la nokto, quankam li komprenende ne povis dormar.

Ye la sequanta matino, tam balde kam la suno levis su, li ireskis, e balde vidis belega verda brilo en la cielo avan li.

‘To certe esas la Smeralda Urbo,’ dicis Dorothy.

Li marchadis, e la verda brilo plu e plu brilis, e semblis ke li tandem proximeskis a la fino di lia voyajo. Ma esis posdimezo ante ke li venis al granda muro cirkondanta la Urbo. Ol esis alta, e dika, e brilante verda.

Avan li, ye la terminajo dil voyo pavita per flava briki, esis pordego trasemita per smeraldi tante brileganta sub la suno, ke mem la piktit okuli dil Terorigilo dazlesis da olia lumozeso.

Klosheto esis apud la pordego, e Dorothy pulsis la butono ed audis tinklanta sono interne. Pose la pordego lente apertesis, e li omna eniris e trovis su en alte vultizita chambro, di qua la muri cintilifis per nekontebla smeraldi.

Avan li esis vireto tam altstatura kam la Munchkini. Il vestizesis verde del kapo al pedi, e mem ilua pelo havis verda nuanco. Apud il esis buxo verda e granda.

Vidante Dorothy ed elua kompani, la viro demandis,

‘Quon vi volas en la Smeralda Urbo?’

‘Ni venas por vizitar la Grand Oz,’ dicis Dorothy.

La viro tante astonesis pro ta respondo, ke il sideskis por pensar pri ol.

‘Esas multa yari de kande irgu demandis vizitar la Grand Oz,’ il dicis e sukusis la kapo pro perplexeso. ‘Lu esas povoza e terorinda, e se vi venas pro vana o fola komisiono por enoyar la saja meditado dil Granda Sorcisto, lu forsan iraceskos ed instante destruktos vi omna.’

‘Ma la komisiono ne esas fola, nek vana,’ replikis la Terorigilo; ‘ol esas grava. E ni dicesis, ke Oz esas benigna Sorcisto.’

‘Lu esas,’ dicis la verda viro; ‘e lu saje e bone regnas la Smeralda Urbo. Ma a ti qui esas nehonesta, o qui adiras pro kuriozeso, lu esas tre terorinda, e kelki audacis demandir vidar lua vizajo. Me esas la Gardisto dil Pordegi, e pro ke vi postulas vidar la Grand Oz, me darfas duktar vi a lua palaco. Ma unesme vi mustas metar l’orel-binokli.’

‘Pro quo?’ demandis Dorothy.

‘Pro ke se vi ne portus orel-binokli, la brilego e glorio dil Smeralda Urbo blindigus vi. Mem ti qui habitas l’urbo mustas portar orel-binokli nokte e jorne. Oli esas klef-klozita an la kapo, nam tale imperis Oz, kande la Urbo esis konstruktita, e me havas l’unika klefo qua kelf-apertas oli.’

Il apertis la granda buxo, e Dorothy vidis, ke ol plenigesis de orel-binokli en omna dimensioni e formi. La Gardisto dil Pordegi trovis un qua fitis a Dorothy e pozis ol ye elua okuli. Du orea ligili fixigita ad ol pasis dop la kapo, ube oli klef-klozesis per klefeto pendanta del terminajo di kateno portata cirkum la kolo dil Gardisto dil Pordegi. Metinte ol, Dorothy ne povis desmetar ol se el volus, ma komprenende el ne deziris blindigesar dal brilego dil Smeralda Urbo, do el dicis nulo.

Pose la verda viro pozis orel-binokli adsur la Terorigilo e la Stana Hakisto e la Leono, e mem a mikra Toto; ed omni esis ferme klef-klozita per la klefeto.

Lore la Gardisto dil Pordegi metis sua propra orel-binokli e dicis a li, ke il es pronta duktar li al palaco. Preninte ora klefego de stifto an la muro, lu apertis altra pordego, e li omna sequis il tra la pordo aden la stradi dil Smeralda Urbo.

No comments:

Post a Comment