Search This Blog

Tuesday, March 21, 2017

La Sorcisto de Oz, Chapitro 12, duesma parto

Esis en elua armoro Ora Chapeleto havanta cirkum ol cirklo de diamanti e rubini. Ta Ora Chapeleto havis sorco. Irgu qua posedas ol povas trifoye advokar la Alizita Simii, qui obedias irga komando recevata. Ma nulu povas komandar ta stranja enti plu kam trifoye. Ja dufoye la Maligna Sorcerino uzabis la magio dil Chapeleto. L’unesmafoye el sklavigabis la Winkii, e pozis su por regnar la lando. L’Alizita Simii helpabis el facar lo. Duesmafoye el bataliis kontre la Grand Oz ipsa, e fugigis lu de la Lando del Westo. L’Alizita Simii anke helpabis el facar lo. Nun un plusa foyo el povus uzar ta Ora Chapeleto, pro to el ne volis uzar ol til ke elua omna altra sorci esas exhaustita. Ma nun ke elua feroca volfi ed elua sovaja korniki ed elua pikant abeli esas mortinta, ed elua sklavi forkurabis pro la Poltrona Leono, el komprenis, ke esas nur un moyeno por destruktar Dorothy ed elua amiki.

Do la Maligna Sorcerino prenis l’Ora Chapeleto del armoro e pozis ol adsur sua kapo. Lore el stacis sur la sinistra pedo e lente dicis,

‘Ep-pe, pep-pe, kak-ke!’

Pose el stacis sur la dextra pedo e dicis,

‘Hil-lo, hol-lo, hol-la!’

Pos to el stacis sur amba pedi e kriis per lauta voco … ‘Ziz-zy, zuz-zy, zik!’

Nun la sorco funcioneskis. La cielo obskureskis, e basa grondo audesis en la aero. Esis sono de multa ali, granda babilado e ridado; e la suno brilis ek l’obskura cielo por lumizar la Maligna Sorcerino cirkondata da simii-turbo, singlu de qui havis du ali imens e povoza sur sua shultri.

Unu, multe plu granda kam l’altri, semblis esar la chefo. Lu flugis proxim al Sorcerino e dicis,

‘Vu advokas ni por la triesma e lasta foyo. Quon vu komandas?’

‘Irez al stranjeri qui esas en mea lando e destruktez li omna ecepte la Leono,’ dicis la Maligna Sorcerino. ‘Portez ta bestio a me, nam me volas harnesizar lu quale kavalo, ed igar lu laborar.’

‘Vua komandi obediesez,’ dicis la chefo; e lore, kun multa babilado e bruiso, l’Alizita Simii forflugis a la loko ube Dorothy ed elua amiki marchas.

Uli del Simii sizis la Stana Hakisto e portis lu tra la aero til ke li esis super lando kovrita per akuta roki. Hike li faligis la kompatinda Hakisto, qua falis de granda disto a la roki, ube lu jacis tante batita e dentizita, ke lu povis nek movar nek jemar.

Altri del Simii kaptis la Terorigilo, e per lia longa fingri tiris omna palii ek lua vesti e kapo. Li faskigis lua chapelo e boti e vesti e jetis oli aden la supra branchi di alt arboro.

La cetera Simii jetis dika kordi cirkum la Leono ed envolvis lu per multa volvaji cirkum lua korpo e kapo e gambi, til ke lu povis nek mordar nek skrachar nek luktar irgamaniere. Lore li levis lu e forflugis kun lu al kastelo dil Sorcerino, ube lu pozesis en korteto havanta cirkume alta fera fenco, por ke lu ne povis eskapar.

Ma li tote ne nocis Dorothy. El stacis, Toto en elua brakii, spektante la trista fato di sua kamaradi e pensante, ke balde esos elua foyo. La chefo dil Alizita Simii flugis ad el, lua brakii long ed haroza extensita e lua leda vizajo terorinde ridetachanta; ma lu vidis la marko dil kiso dil Benigna Sorcerino sur elua fronto e quik haltis, e gestis a l’altri, ke li ne tushez el.

‘Ni ne audacas nocar ca puerino,’ lu dicis a li, ‘nam el protektesas dal Povo di lo Bona, e to es plu povoza kam la Povo di lo Mala. Ni darfas nur portar el al kastelo dil Maligna Sorcerino, ed ibe livar el.’

Do atenceme e tenere li levis Dorothy per lia brakii e rapide portis el tra la aero til ke li atingis la kastelo, ube li pozis el adsur la avana solio. Lore la chefo dicis al Sorcerino,

‘Ni obediis vu segun-quante posible. La Stana Hakisto e la Terorigilo destruktesas, e la Leono esas ligita en vua korteto. La puerinon ni ne audacas nocar, nek la hundo quan el portas en la brakii. Vua povo sur nia bando nun esas parfinita, e vu ne itere vidos ni.’

Lore l’omna Alizita Simii, kun multa ridado e babilado e bruiso, flugis aden la aero e balde desaparis.

La Maligna Sorcerino surprizesis ed anxiis vidante la marko sur la fronto di Dorothy, nam el bone savis ke nek l’Alizita Simio nek el ipsa audacas nocar irgamaniere la puerino. El regardis adinfre la pedi di Dorothy, e vidante l’Arjenta Shui, tremeskis pro pavoro, nam el savis, ke povoza sorco apartenis ad oli. Komence la Sorcerino tentesis forkurar de Dorothy, ma el hazarde regardis aden l’okuli dil puerino, e vidis quante simpla esis l’anmo dop oli, e ke la puerino ne savis pri la marveloza povo quan l’Arjenta Shui donis ad el. Do la Maligna Sorcerino ridis a su, e pensis, ‘Me ya povas sklavigar el, nam el ne savas quale uzar elua povo.’ Lore el dicis rude e severe a Dorothy,

‘Venez kun me; ed atencez, ke tu obediez omno quon me dicas, nam se ne, me mortigos tu quale me mortigis la Stana Hakisto e la Terorigilo.’

Dorothy sequis el tra multa bela chambri en la kastelo til ke li venis al koqueyo, ube la Sorcerino imperis, ke el netigez la poti e kaldroni e balayez la planko-sulo ed alimentez la fairo per ligno.

Dorothy humile laboreskis, decidinte laborar tam forte posible; pro ke el joyis ke la Maligna Sorcerino decidabis ne mortigar el.

Dorothy laboregante, la Sorcerino pensis ke el iros aden la korteto e harnesizos la Poltrona Leono quale kavalo; to amuzos el, el esis certa, igar lu tirar elua charo irgakande el deziras vehar. Ma kande el apertis la pordo, le Leono laute bramis e saltis tante feroce vers el, ke la Sorcerino teroris ed ekkuris ed itere klozis la pordo.

‘Se me ne povas harnesizar tu,’ dicis la Sorcerino a la Leono tra la metala stangi dil pordo, ‘me povas hungregigar tu. Tu havos nulo por manjar til ke tu facos to quon me volas.’

Do pos to el donis nula nutrajo al enkarcerigita Leono; ma omnadie ye dimezo el venis al pordo e demandis,

‘Ka tu es pronta harnesizesar quale kavalo?’

E la Leono respondis,

‘No. Se vu eniras ica korteto, me mordos tu.’

La Leono ne bezonis obediar la Sorcerino, pro ke omnanokte, dum ke el dormis, Dorothy portis nutraji del armoro a lu. Pos ke lu manjis, lu kushis su sur sua lito ek palii, e Dorothy kushis su apude e pozis sua kapo sur lua krinaro mol e piloza, e li parolis pri lia chagreni ed esforcis projetar ula moyeno por eskapar. Ma li ne povis trovar ekireyo del kastelo, nam ol esis sencese gardita dal flava Winkii, qui esis la sklavi dil Maligna Sorcerino e tro multe timis el por ne agar quale el imperis.

La puerino mustis laboregar dum la dio, ed ofte la Sorcerino minacis batar el per la sam olda parapluvo quan el sempre portis en la manuo. Ma advere el ne audacis frapar Dorothy, pro la marko sur elua fronto. La puerino ne savis to, e pavoregis pri su e Toto. Unfoye la Sorcerino frapis Toto per sua parapluvo e la brava hundeto saltis ad el e reciproke mordis elua gambo. La Sorcerino ne sangifis deube el mordesis, nam el esis tante maligna, ke la sango en el sikigesabis multa yari antee.

La vivo di Dorothy divenis tre tristoza dum ke el kompreneskis, ke esas mem plu desfacila kam antee retroirar a Kansas ed Onklino Em. Ulfoye el akre ploris dum hori, Toto sidanta ye elua pedi e regardanta el e jeme lamentanta por montrar, ke lu tre chagrenis por sua mastrineto. Toto advere ne suciis sive lu esas en Kansas sive en la Lando Oz, se nur Dorothy esas kun lu; ma lu savis, ke la puerino esis trista, e do lu anke esis trista.

La Maligna Sorcerino tre deziregis havar l’Arjenta Shui quin la puerino sempre portis. Elua Abeli ed elua Korniki ed elua Volfi jacis en amasi sikeskanta, ed el paruzabis la tota povo dil Ora Chapeleto; ma se el povus ganar l’Arjenta Shui, oli donus ad el plu multa povo kam l’omna cetera kozi olquin el perdabis. El atenceme spektis Dorothy, kaze ke el desmetus la shui, por ke el povus furtar oli. Ma la puerino esis tante fiera pri la beleta shui, ke el nultempe desmetis oli, ecepte nokte e kande el balnis su. La Sorcerino tro timis l’obskureso por audacar enirar dum la nokto la chambro di Dorothy por furtar la shui, ed elua timo pri aquo esis plu granda kam elua timo pri l’obskureso, do el nultempe proximeskis dum ke Dorothy balnis su. Certe, la Sorcerino nultempe tushis aquo, neanke permisis aquo tushar el irgamaniere.

Ma la maligna ento esis tre ruzoza, ed el fine inventis ruzo qua donos ad el to quon el deziris. El pozis fera stango meze dil planko-sulo dil koqueyo, e pose per magio facis ol nevidebla da homal okuli. Do Dorothy marchante trans la sulo, nekapabla vidar ol, pedobutis sur ol, e falis sternante. El ne esis tro domajita, ma pro la falo un del Arjenta Shui forflugis del pedo, ed ante ke el atingis ol, la Sorcerino sizis ol e metis ol sur sua propra magra pedo.

La malignino tre plezesis dal suceso di sua ruzo, nam dum ke el havas un del shui, el posedis la duimo dil povo di olia sorco, e Dorothy ne povis uzar ol kontre el, mem se el savus quale facar to.

La puerino, perdinte un del beleta shui, iraceskis e dicis al Sorcerino,

‘Donez a me mea shuo!’

‘Me ne donos ol,’ replikis la Sorcerino, ‘nam ol esas nun mea shuo, ne la tua.’

‘Tu es maligna ento!’ kriis Dorothy. ‘Tu ne darfas prenar mea shuo de me.’

‘Me retenos ol, tamen,’ la Sorcerino dicis mokante el, ‘ed uldie me anke ganos l’altra de tu.’

Lo tante iracigis Dorothy ke el prenis proxima sitelo plena de aquo e jetegis ol sur la Sorcerino, trempante el del kapo al pedi.

Instante la malignino laute kriis pro pavoro; e lore, dum ke Dorothy astonate regardis el, la Sorcerino diminuteskis e peceteskis.

‘Regardez to quon to facis!’ el kriachis. ‘Pos minuto me fuzesos.’

‘Me ya tre regretas,’ dicis Dorothy, qua advere pavoris vidar, ke la Sorcerino fuzesis quale ruda sukro avan l’okuli.

‘Ka tu ne savis, ke aquo mortigos me?’ demandis la Sorcerino per voco lamentant e desesperanta.

‘Certe no,’ respondis Dorothy; ‘quale me povis savar lo?’

‘Nu, pos poka minuti me parfuzesos, e tu havos la kastelo por su ipsa. Me esis tre maligna, ma me nultempe pensis, ke puerino quale tu povus fuzar me e finigus mea malignaji. Regardez—me iras!’

Per ta vorti la Sorcerino falis kom bruna, fuzita, senform amaso e fluis trans la neta planki dil koqueyo-sulo. Vidante ke el ya fuzesis a nulo, Dorothy plenigis la sitelo per aquo e jetis ol adsur la sordideso. Pose el forbalayis to omna ek la pordeyo. Prenante l’arjenta shuo, l’unika restajo dil oldino, el netigis e sikigis ol per tuko ed itere pozis ol sur sua pedo. Lore, fine liberigita agar quale el deziris, el kuris al korteto por dicar al Leono, ke la Maligna Sorcerino del Westo esis mortinta, e ke li ne plus esas kaptiti en stranjera lando.

No comments:

Post a Comment