Search This Blog

Monday, April 3, 2017

La Sorcisto de Oz, Chapitro 16




Chapitro 16
L’Arto magiala dil Granda Sharlatano

Ye la sequanta matino la Terorigilo dicis a sua amiki:

‘Gratulez me. Me iras ad Oz por fine aquirar mea cerebro. Rivenante me esos quale altra homi.’

‘Me sempre prizis tu quale tu esas,’ simple dicis Dorothy.

‘Tu esas benigna prizar Terorigilo,’ lu replikis. ‘Ma certe tu plu bone opinionos pri me audante la brila pensaji quin mea nova cerebro produktos.’ Lor lu adiis per gaya voco ed iris al Trono-Chambro, ube lu frapetis la pordo.

‘Enirez,’ dicis Oz.

La Terogilo eniris e trovis ke la vireto sidas apud la fenestro e profunde pensas.

‘Me venas por mea cerebro,’ la Terorigilo dicis kelke destranquile.

‘Ho yes; sideskez en ta sidilo, me pregas,’ respondis Oz. ‘Tu mustas pardonar me, pro ke me deprenos tua kapo, ma me mustas facar to por enpozar tua cerebro ye la justa loko.’

‘Esas bona,’ dicis la Terorigilo. ‘Tu esas libera deprenar ol, se ol esos plu bona kande tu ripozabos ol.’

Do la Sorcisto desligis lua kapo e vakuigis ol del palii. Pose il eniris la dopa chambro e prenis mezuro de brano, quan il mixis kun tre multa pingli ed aguli. Komplete kunsukusinte oli, il plenigis la suprajo dil kapo dil Terorigilo per ta mixuro e burizis la restanta spaco per palii por retenar ol. Rifixiginte la kapo dil Terorigilo a la korpo, il dicis a lu,

‘De nun tu esos granda homo, nam me donis a tu granda brandisanta cerebro.’

La Terorigilo esis e plezita e fiera pro la satisfaco di sua maxim granda deziro, e varme dankinte Oz lu retroiris a sua amiki.

Dorothy kurioze regardis lu. Lua kapo tre saliis ye la suprajo pro la cerebro.

‘Quon tu sentas?’ el demandis.

‘Me sentas me esar saja, certe,’ lu avide respondis. ‘Kande me kustumabos uzar mea cerebro, me savos omno.’

‘Pro quo ta pingli ed aguli eksaliis tua kapo?’ demandis la Stana Hakisto.

‘Ti es pruvo, ke lu esas akuta,’ komentis la Leono.

‘Nu, me devas irar ad Oz ed aquirar mea kordio,’ dicis la Hakisto. Do lu marchis al Trono-Chambro e frapetis la pordo.

‘Enirez,’ vokis Oz, e la Hakisto eniris e dicis,

‘Me venas por mea kordio.’

‘Bone,’ replikis la vireto. ‘Ma me mustas tranchar truo aden tua sino, por ke me povas enpozar tua kordio ye la justa loko. Me esperas, ke to ne dolorigos tu.’

‘Ho no,’ respondis la Hakisto. ‘Me tote ne sentos to.’

Do Oz adportis ladisto-cizego e tranchis quadrata trueto en la sinistra flanko dil sino dil Stana Hakisto. Pose, irinte al komodo, il ekprenis beleta kordio, tote fasonita ek silko e burizita per seg-pulvero.

‘Esas belegajo, ka ne?’ il demandis.

‘Yes ya!’ respondis la Hakisto, qua grande plezesis. ‘Ma kad ol esas benigna kordio?’

‘Ho, tre benigna!’ respondis Oz. Il pozis la kordio aden la sino dil Hakisto e pose ripozis la stano-quadrato e nete soldis ol ube ol esis ektranchita.

‘Yen,’ dicis il; ‘tu nun havas kordio pri qua irgu esus fiera. Me regretas ke me mustis rapecar tua sino, ma me advere ne povis evitar lo.’

‘Ne suciez pri la rapecuro,’ klamis la felica Hakisto. ‘Me es tre gratitudoza a tu, e nultempe oblivios tua benigneso.’

‘Ne parolez pri to,’ replikis Oz.

Lore la Stana Hakisto retroiris a sua amiki, qui deziris a lu omna joyo pro lua fortuno.

La Leono nun marchis al Trono-Chambro e frapetis la pordo.

‘Enirez,’ dicis Oz.

‘Me venas por mea kurajo,’ anuncis la Leono enirante la chambro.

‘Bone,’ respondis la vireto; ‘me queros ol a tu.’

Il iris ad armoro ed extensinte la manui ad alta tabulo deprenis botelo verda e quadrata, la kontenajo di qua il ekvarsis aden plado verd-orea e belege skultita. Pozante to avan la Poltrona Leono, qua flaris ol quaze lu ne prizis ol, la Sorcisto dicis,

‘Drinkez.’

‘Quo esas to?’ demandis la Leono.

‘Nu,’ respondis Oz, ‘se ol esus en tu, ol esus kurajo. Tu savas, komprenende, ke kurajo esas sempre en on; pro to ol advere ne povas nomizesar kurajo til ke tu glutabos ol. Do me konsilas tu, drinkez ol tam balde posible.’

La Leono ne plus hezitis, ma drinkis til ke la plado esis vakua.

‘Quon tu nun sentas?’ demandis Oz.

‘Me sentas me plena de kurajo,’ respondis la Leono, qua joyoze retroiris a sua amiki por dicar pri sua fortuno.

Oz nun sola ridetis pensante pri sua suceso per donir a la Terorigilo ed a la Stana Hakisto ed a la Leono exakte ti quin li supozis dezirar. ‘Quale me ne esus sharlatano,’ il dicis, ‘kande ta omna homi igas me facar to quon omni savas esas neposibla? Esis facila felicigar la Terorigilo e la Leono e la Hakisto, pro ke li imaginas ke me povas facar irgo. Ma bezonos plu kam imaginado por retroportar Dorothy a Kansas, e me esas certa ke me ne savas quale facar to.’


No comments:

Post a Comment