Search This Blog

Monday, April 24, 2017

La Sorcisto de Oz, Chapitro 22


Chapitro 22
La Lando dil Quadlingi

La quar voyajanti sekure trapasis la restajo dil foresto, ed ekirinte olua tenebro, li vidis avan li eskarpa kolino kovrita de somito al bazo per granda rokaji.

‘To esos harda por klimar,’ dicis la Terorigilo, ‘ma malgre to ni mustas transirar ol.’

Do lu iris adavane e l’altri sequis lu. Li preske atingis l’unesma rokajo kande li audis rauka voco kriar,

‘Fortenez vi!’

‘Qua tu esas?’ demandis la Terorigilo. Lore kapo montris su super la roko e la sama voco dicis,

‘Ca kolino apartenas a ni, e ni ne permisas ke irgu transirez.’

‘Ma ni mustas transirar ol,’ dicis la Terorigilo. ‘Ni iras a la Lando dil Quadlingi.’

‘Ma vi ne iros!’ replikis la voco, e pasis de dop la roko la maxim stranja homo quan la voyajanti ultempe vidabis.

Lu esis tre kurta e plumpa ed havis granda kapo plata ye la suprajo e subtenita da dika kolo rugoza. Ma lu havis nula brakii, e vidante to, la Terorigilo ne timis, ke tal impotento povas preventar li klimar la kolino. Do lu dicis,

‘Me regretas ne facar to quon tu deziras, ma ni mustas transpasar tua kolino, sive tu permisas sive ne.’

Tam rapide kam fulmino-stroko la kapo dil homo lansesis adavane e lua kolo extensesis til ke la plata suprajo dil kapo frapegis la mezo dil Terorigilo, ed igis lu rulfalar kulbutante del kolino.

Preske tam rapide kam ol lansesabis, la kapo retrovenis al korpo, e la homo rauke ridis e dicis,

‘Esas ne tam facila kam tu opinionis!’

Koro de ridado tumultoza venis de l’altra roki, e Dorothy vidis centi del senbrakia Martelo-Kapi sur la kolino, unu dop omna roko.

La Leono tre iraceskis pro la ridado pri l’acidento dil Terorigilo, e bramante lauta bramo resonanta quale tondo, lu hastoze kuris a la kolino.

Itere kapo rapide lansesis, e la granda Leono rulfalis del kolino quaze lu pafesis da kanono-kuglego.

Dorothy kuris ed elevis la Terorigilo a sua pedi, e la Leono proximeskis kelke kontuzita e doloranta, e dicis,

‘Esas vana kombatar homi havanta frapanta kapi; nulu povas rezistar li.’

‘Ma quon ni povas facar?’ el demandis.

‘Advokez l’Alizita Simii,’ sugestis la Stana Hakisto; ‘tu ankore darfas komandar li unfoye.’

‘Bone,’ el respondis, e metinte l’Ora Chapeleto el dicis la vorti magial. La Simii, quale sempre, venis rapide, e pos poka instanti la tota bando stacis avan el.

‘Quon tu komandas?’ questionis la Rejo dil Simii reverencante profunde.

‘Portez ni trans la kolino aden la lando dil Quadlingi,’ respondis la puerino.

‘Ni facos lo,’ dicis la Rejo, e l’Alizita Simii quik sizis la quar voyajanti e Toto per sua brakii e forflugis kun li. Dum ke li pasis super la kolino, la Martelo-Kapi kriis pro vexeso, e lansis lia kapi alte aden la aero; ma li ne povis atingar l’Alizita Simii, qui sekure portis Dorothy ed elua kamaradi trans la kolino e depozis li en la belega lando dil Quadlingi.

‘To esis la lasta foyo quon vu povis advokar ni,’ dicis la chefo a Dorothy; ‘do adio e bona fortuno a vi.’

‘Adio, e tre multa danki,’ replikis la puerino; e la Simii acensis aden la aero e pos instanto desaparabis.

La lando dil Quadlingi semblis richa e felica. Esis agro pos agro de maturanta frumenti, e bone pavita voyi inter oli, e bela rivereti murmuranta e trans oli forta ponti. L’omna fenci e domi e ponti esis farbizita brile rede, quale ti esis farbizita flave en la lando dil Winkii e blue en la lando dil Munchkini. La Quadlingi ipsa, qui esis kurta e grosa ed aspektis plumpa e bonkordia, vestizesis per reda vesti olqui brilis kontre la verda herbari e flava frumenti.

La Simii depozabis li proxim farmo-domo, e la quar voyajanti marchis ad ol e frapetis la pordo. Ol apertesis dal spozino dil farmisto, e Dorothy demandinte ulo por manjar, la muliero donis a li bona dineo, tri sorti de tarti e quar sorti de kuketi, e boledo de milko por Toto.

‘Quante fore esas la Kastelo di Glinda?’ demandis la puero.

‘Ne tro fore,’ respondis la spozino dil farmisto. ‘Sequez la voyo al Sudo e vi balde atingos ol.’

Dankinte la benigna muliero, li restorita marcheskis, pasis l’agri e transiris la bela ponti, til ke li vidis avan li tre bela Kastelo. Avan la pordegi esis tri yunini vestizita per bela red uniformi pasmentizita; e Dorothy proximeskante, un de li dicis ad el,

‘Pro quo vu venas a la Lando Sudal?’

‘Por vidar la Benigna Sorcerino hike regnanta,’ el respondis. ‘Ka vu duktez me ad el?’

‘Dicez a me vua nomo, e me demandos ka el aceptas vu.’ Li dicis qui li esas, e la soldatino eniris la Kastelo. Pos poka instanti el rivenis por dicar, ke Dorothy e l’altri quik enirez.

No comments:

Post a Comment